FAQ

De angst voor ruzie bij het stellen van een grens is begrijpelijk, omdat grenzen vaak klinken als een ultimatum. Grenzen die vanuit de emotionele Amygdala-staat (als ie getriggerd bent) worden gesteld, zijn echter bedreigingen, terwijl grenzen die vanuit de rationele Bestuurder-staat worden gesteld, simpelweg feiten over je zelfzorg zijn.

Het doel is om de grens te communiceren als een duidelijke, feitelijke verklaring van jouw behoeften en de consequentie die jij zult nemen (niet wat de ander moet doen).

• Voorbereiding (Bestuurder-staat):
• Tijd: Stel nooit een grens tijdens een ruzie of wanneer je hart tekeergaat. Wacht tot je kalm bent en de relatie stabiel is.
• Focus: Bepaal je grens duidelijk voordat je spreekt. Een grens gaat over het beschermen van jouw ruimte, jouw tijd of jouw mentale gezondheid.
• Formuleren als een Feit (Geen Aanval):
• Een grens is een keuze die je voor jezelf maakt. Het wordt gecommuniceerd als een "Als/Dan"-verklaring.
• In plaats van te dreigen: "Als je nog een keer tegen me schreeuwt, verlaat ik je."
• Probeer: "Als het gesprek schreeuwen inhoudt, hang ik op. Ik moet mijn oren en mijn kalmte beschermen."
• Uitleg van het "Waarom" (Empathie):
• Leg kort de reden voor de grens uit zonder de ander de schuld te geven; dit nodigt uit tot samenwerking in plaats van verdediging.
• "Ik moet om 22.00 uur naar bed. Als we om 22.00 uur nog tv kijken, zal ik de tv uitzetten en de kamer verlaten, omdat mijn slaap een niet-onderhandelbare gezondheidsprioriteit is."

De conclusie: Je bent niet verantwoordelijk voor de reactie van de ander op je grens (ze kunnen getriggerd worden, hun Amygdala kan 'afgaan'). Je bent alleen verantwoordelijk voor het leveren van je grens op een kalme, duidelijke en niet-aanvallende manier (vanuit de Bestuurder

Kijk voor meer informatie op de pagina Triggers.